hooggevoelig en vegetarisch eten

Omgaan met hooggevoeligheid

‘Jij gaat het moeilijk krijgen’

Ja hoor, zat ik weer te huilen.
Waarom? Omdat er op tv een koe geslacht werd.

31 jaar geleden gebeurde er ook al ‘s zoiets. Toen kwam ik erachter waar een gehaktbal van gemaakt was. Snikkend op de bank besloot ik dat ik nooit meer vlees ging eten. Ik vond het gewoon ZO zielig.

Onbestemd gevoel

Ook andere dingen raakten me enorm: het verdriet van andere mensen, mijn oma die alleen in een huis woonde of een kennis die bij ons thuis kwam en bij wie ik een onbestemd gevoel had.

Het waren dat soort situaties waardoor ik in mijn leven geregeld opmerkingen kreeg als ‘Je moet echt een wat dikkere huid gaan kweken, Heleen’. Of: ‘Jij gaat het nog moeilijk krijgen als je zo gevoelig blijft’.

Overprikkeld in Ikea

En inderdaad, ik heb het best wel ‘s moeilijk ja. Als ik na een middag gezellig kletsen met vriendinnen uitgeput op de bank stort. Of als ik overprikkeld raak in een drukke Ikea.

Maar de andere kant is er ook: ik voel het snel als er iets niet klopt aan een situatie of aan wat iemand zegt. Ik wéét/voel ‘s avonds al dat ik beter nog even kan opblijven omdat binnen een kwartier een van m’n dochters huilend gaat wakker worden.

Afstemmen op energie

In groepen voel ik meteen wat voor sfeer er hangt. En ik kan me precies afstemmen op je energie, waardoor ik er echt voor je kan zijn als je het nodig hebt. Ik voel wat jij voelt.

Inmiddels weet ik een stuk beter wat ik kan doen met die hooggevoeligheid. Mediteren bijvoorbeeld. En me bewust afsluiten voor prikkels en energieën van buitenaf.

En soms ook gewoon accepteren dat ik moe ben na een middag met veel mensen om me heen.

Hooggevoelig zijn is geen zwakte

Maar ik zie mijn gevoeligheid niet meer als een zwakte. Of als iets waar ik van af moet. Dan maar even huilen bij een zielig tv-programma. Niks mis mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *